تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
عَبْداً إِذا صَلَّى «10»
عَبْداً إِذا صَلَّى: بنده کامل را يعنى پيغمبر در وقتى که نماز مى‌گذارد.
معنى استفهام تعجيب است مخاطب را و حق تعالى بر طريق تعجيب خطاب به حبيب خود فرمايد که اى پيغمبر خبر ده به من شخصى که منع نماز کند و بنده را از نماز باز دارد، جزاى او چگونه، و حال او نزد خدا بر چه وجه، و عقوبت او در چه مرتبه خواهد بود.
«1» مجمع البيان، (چ 1403)، ج 5، ص 515.
جلد 14 - صفحه 284
تنبيه- چون آيات شريفه عام است نسبت به تمام مکلفين، لذا شامل است هر کس که بازدارد مکلف را از نماز و افعال خير، و البته چنين کسى مورد سخط و غضب سبحانى واقع شود.