اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِن‌َّ الإِنسان‌َ لَفِي خُسرٍ «2»
جواب قسم است و انسان بر حسب طبيعت که داراي قواي شهويه و غضبيه و وهميه است و حب شهوات و هواي نفس و حب جاه و مال و کبر و نخوت و زخارف دنيوي و اغواي شياطين و رفقاء سوء و معايب ديگر او را بکلي از آخرت بازميدارد و تمام توجهش بدنيا است، و خسر خسران و زيان است که در تجارت اضافه بر اينکه که سود نبرده و سرمايه را هم از دست داده مديون هم شده که گفتند:
الدنيا مزرعة الاخرة،
و گفتند: الدنيا دار عمل و الاخرة دار جزاء، و از همين جهت بود که ملائکه عرض
جلد 18 - صفحه 222
کردند: أَ تَجعَل‌ُ فِيها مَن يُفسِدُ فِيها وَ يَسفِک‌ُ الدِّماءَ ... الايه بقره آيه 30، ولي ملائکه استثنا را نميدانستند که خدا فرمود: إِنِّي أَعلَم‌ُ ما لا تَعلَمُون‌َ و آن استثناء اينکه است که ميفرمايد: