اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
بِسم‌ِ اللّه‌ِ الرَّحمن‌ِ الرَّحِيم‌ِ
وَ العَصرِ «1»
الکلام في فضلها- از إبن بابويه مسندا از حسن بن ابي العلاء از حضرت صادق (ع) فرمود:
(من قرأ و العصر في نوافله بعثه اللّه يوم القيامة مشرقا وجهه ضاحکا سنة قريرا عينيه حتي يدخل الجنة)
و از حضرت رسول روايت شده فرمود:
(من قرأ هذه السورة کتب اللّه له عشر حسنات و ختم له بخير و کان من اصحاب الحق)
و خواص ديگري هم از براي اينکه سوره نقل کرده‌اند.
وَ العَصرِ اختلاف کردند در مراد از عصر بعضي گفتند: قسمت آخر روز، بعضي گفتند: مراد صلوة عصر است و آن صلوة وسطي است بين دو نماز روز صبح و ظهر و
جلد 18 - صفحه 221
دو نماز شب مغرب و عشاء که ميفرمايد: حافِظُوا عَلَي الصَّلَوات‌ِ وَ الصَّلاةِ الوُسطي بقره آيه 228، بعضي گفتند: اول شب است، بعضي گفتند: اول روز است، بعضي گفتند: مطلق روز و شب است ولي در خبر است حديث معتبر از إبن بابويه از احمد بن هارون و از جعفر بن محمّد بن مسرور و از علي بن الحسين بن شاذويه جميعا از محمّد بن عبد اللّه بن جعفر بن جامع الحميري از پدرش از محمّد بن الحسين بن زياد الزيات از محمّد بن سنان از مفضل بن عمر:
قال: سألت الصادق جعفر بن محمّد عليهما السلام عن قول اللّه تعالي عز و جل: وَ العَصرِ إِن‌َّ الإِنسان‌َ لَفِي خُسرٍ!- قال: العصر عصر خروج القائم (عج) و ان الانسان لفي خسر اعدائنا.
اقول: مکرر گفته‌ايم که اخبار وارده در تفسير آيات نوعا بيان مصداق ميکند مصداق اتم منافي با عموم و اطلاق آيه ندارد لذا مي‌گوييم عصر بمعني دهر و زمان است هر قسمت از زمان را عصر ميگويند عصر نوح ابراهيم موسي عيسي، عصر حضرت رسالت، عصر ائمه اطهار، عصر غيبت، عصر ظهور عصر رجعت و هکذا، و غرض اينکه در هر عصري آيات الهيه ظاهر شده و اعظم آيات آيتي است که در عصر ظهور حضرت بقية اللّه ظاهر ميشود که تمام دليل بر وجود حق و قدرت او و حکمت و مصلحت است که خداوند چه نحو نصرت انبياء و مؤمنين فرموده و ميفرمايد، و چه نحو انتقام از دشمنان آنها کشيده و ميکشد که احتياج بشرح و بسط زيادي دارد.
واو و العصر واو قسم است و الف و لام جنس است شامل تمام اعصار ميشود.