تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
ما وَدَّعَکَ رَبُّکَ وَ ما قَلى «3»
ما وَدَّعَکَ رَبُّکَ: وانگذاشت تو را پروردگار تو و از تو نبريد، وَ ما قَلى: و دشمن نگرفت تو را، بلکه تو حبيب و برگزيده او هستى و تا زنده باشى، هرگز از تو وحى منقطع نشود و هميشه ظهير و معين تو باشد در دنيا. بعد از آنکه جبرئيل نازل شد، حضرت سؤال از تأخير وحى نمود جبرئيل اين آيه تلاوت کرد: «وَ ما نَتَنَزَّلُ إِلَّا بِأَمْرِ رَبِّکَ» «2» پس قصه اصحاب کهف و ذو القرنين را بيان داشت چنانچه در سوره کهف باشد، و در جواب سؤال از حقيقت روح اين آيه آورد:
«وَ يَسْئَلُونَکَ عَنِ الرُّوحِ قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي» «3» و نبوّت حضرت بر آنها ثابت و محقّق شد.