اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
أَ لَم يَجِدک‌َ يَتِيماً فَآوي «6»
اما يتيمي آن حضرت که در رحم مادرش بود پدرش عبد اللّه از دنيا رفت دو سال از عمر شريفش گذشت مادرش آمنه از دنيا رفت چهار ساله شد جدش عبد المطلب از دنيا رفت عمش ابو طالب او را کفالت ميکرد و فاطمه بنت اسد پذيرايي ميکرد و سرّ و حکمت اينکه بود که کفار و مشرکين بدانند که جايي نرفته و نزد کسي درس نخوانده و از کسي چيزي فرا نگرفته که بقول شاعر:
نگار من که بمکتب نرفت و خط ننوشت || بغمزه مسأله آموز صد مدرس شد
که بدانند اينکه علوم و کمالات افاضه حق است بعينه مثل تعليم علم اسماء بآدم بود که بر ملائکه معلوم گردد مقام آدم و اينکه نوع عنايت را خداوند نسبت بتمام انبياء و اوصياء آنها و ائمه هدي و صديقه طاهره و بسياري از اينکه خانواده فرموده که حضرت زين العابدين به عمه بزرگوارش عليا علّيه زينب ميفرمايد:
(انت بحمد اللّه عالمة غير معلمة و فهمة غير مفهمة).
اما:
فَآوي خداوند چنان او را در ميانه اينکه مشرکين حفظ فرمود تا موقعي که
جلد 18 - صفحه 149
مبعوث برسالت شده و مدتي که در مکه ميانه اينکه همه دشمن و در مدينه در اينکه غزوات حفظ فرمود.