تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ إِنَّ لَنا لَلْآخِرَةَ وَ الْأُولى «13»
وَ إِنَّ لَنا: و به درستى که براى ما است، لَلْآخِرَةَ وَ الْأُولى: سراى عقبى و سراى دنيا. و چون مالک هر دو ما هستيم، پس در هر دو سرا هر چه خواهيم دهيم. يا ثواب دارين را به مهتدى دهيم و تارک اهتدا ضرر به ما نتواند رسانيد.
بلکه ضرر راجع به خود او شود که به سوء اختيار از سعادت دنيا و آخرت محروم و به خسران دنيا و آخرت گرفتار گردد.