اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
الَّذِي کَذَّب‌َ وَ تَوَلّي «16»
تکذيب انبياء ميکند در دعوت بتوحيد مدعي شرک ميشود در رسالت، منکر ميشود قيامت را قبول ندارد و اينکه هم مراتبي دارد اگر يک حکم از احکام الهي را منکر شود و لو تمام انبياء و اوصياء و کتب آسماني و احکام الهيه را معترف باشد، يا يک ضروري دين يا ضروري مذهب را منکر شود، يا يک بدعتي در دين احداث کند، يا يکي از مقدسات دين را اهانت کند ايمان ميرود و شقاوت پيدا ميکند و از اينکه دو آيه صريحا استفاده ميشود که اگر کسي با ايمان رفت و لو آلوده بمعاصي باشد نجات پيدا ميکند زيرا کلمه استثناء منحصر ميکند به اشقي و معرفي ميکند به مکذب و معرض که معني تولي است اعراض از حق و از دين که همان غير مؤمن باشد.