اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
الَّذِي يُؤتِي مالَهُ يَتَزَکّي «18»
زکاة مال خود را ميدهد. و ذکر زکاة از باب مثال است مطلق حقوق واجبه را ميگيرد بقرينه يتزکي که مالش را پاک ميکند چون اگر امتناع کرد تصرف در آن مال حرام است و تا حقوقش را بيرون نکند نميتواند به هيچ مصرفي صرف کند، آنهم که اخراج ميکند قربة الي اللّه و خالصا لوجه اللّه باشد چون عبادت است و شرط صحتش قربت و خلوص است، و منت بر ذوي الحقوق نگذارد و حق منت هم ندارد
جلد 18 - صفحه 144
زيرا اداء حق ذي حق منت ندارد و ميفرمايد: