تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ النَّهارِ إِذا تَجَلَّى «2» وَ النَّهارِ: و سوگند به روز، إِذا تَجَلَّى‌: چون آشکار گردد به زوال ظلمت شب يا متبيّن و منکشف شود به طلوع آفتاب. بيان- شب و روز از اعظم نعم الهى‌اند که اگر عالم هميشه متصف به ظلام مى‌بود، بندگان را طلب معاش ممکن نبود و اگر پيوسته روشن و منجلى بود، به سکون منتفع نمى‌شدند. و نيز ضبط حساب که از امور مهمه است، در معاملات، که منشأ روزى و غير آن است از منافع کثيره و مصالح عظيمه، منوط به وجود هر دو است. پس از اين جهت حق سبحانه مکرر به آنها قسم ياد فرموده و افتتاح هر دو سوره به آن، و بعد از آن فرمايد: