تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ ما خَلَقَ الذَّکَرَ وَ الْأُنْثى «3»
وَ ما خَلَقَ الذَّکَرَ وَ الْأُنْثى: و سوگند به قادر عظيم القدره که بيافريد نر و ماده را، يعنى آدم و حوا را که منشأ وجود آدميانند از ذکور و اناث، يا جميع مذکّر و مؤنّث را از انواع حيوانات. در روايت آمده که حق سبحانه هيچ ذى روحى نيافريد مگر آنکه مذکر يا مونّث است و خنثى مشکل. اگر امر نزد ما مشکل است، اما نزد سبحانه غير مشکل است، چون او عالم است به ذکور و اناث. «1»