اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ ما يُغنِي عَنه‌ُ مالُه‌ُ إِذا تَرَدّي «11»
و بي‌نياز نکرد از او مال او زماني که نابود شد بمجرد رسيدن اجل مال و منال
جلد 18 - صفحه 141
و جاه و مقام و رياست و بزرگي و هر چه باو مينازيد از او گرفته شد که ميفرمايد: وَ لَقَد جِئتُمُونا فُرادي کَما خَلَقناکُم أَوَّل‌َ مَرَّةٍ وَ تَرَکتُم ما خَوَّلناکُم وَراءَ ظُهُورِکُم وَ ما نَري مَعَکُم شُفَعاءَکُم‌ُ الَّذِين‌َ زَعَمتُم أَنَّهُم فِيکُم شُرَکاءُ لَقَد تَقَطَّع‌َ بَينَکُم وَ ضَل‌َّ عَنکُم ما کُنتُم تَزعُمُون‌َ انعام آيه 94.
وَ ما يُغنِي عَنه‌ُ مالُه‌ُ إِذا تَرَدّي و بي‌نياز نکرد از او مال او زماني که تباه شد و از بين رفت. انسان هنوز از دنيا نرفته اختيار مالش از دستش گرفته ميشود در حال احتضار و منتقل بوارث ميشود اگر از ممر حلال بدست آورده و حقوق واجبه خود را ادا کرده و مديون احدي نبوده و الا بايد بمصارف واجبه و اداء ديون رسانيد چون اينها از اصل ترکه خارج ميشود، و اگر هم وصيت کرده بمقدار ثلث آنهم خارج ميشود که ميفرمايد: مِن بَعدِ وَصِيَّةٍ يُوصِي بِها أَو دَين‌ٍ نساء آيه 11، و اگر از راه حرام بدست آورده اصلا مالک نميشود نه بوارث منتقل ميشود و نه بوصيت عمل ميشود و نه بواجبات بايد بمالکين آنها رسانيد، و اگر مالکين هم معلوم نباشد حکم مجهول- المالک دارد که بايد بمظالم صرف شود. و بالجمله جز وبالش بر او چيزي نميماند و او را بي‌نياز نميکند وَ ما يُغنِي عَنه‌ُ مالُه‌ُ إِذا تَرَدّي و در کلمه تردي بعضي گفتند: انداختن در آتش بعضي گفتند: موت و هلاکت.