تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
يَقُولُ أَهْلَکْتُ مالاً لُبَداً «6»
يَقُولُ: گويد از روى تحسر، وقتى که قيامت واقع شود: أَهْلَکْتُ مالًا لُبَداً: هلاک کردم يعنى ضايع ساختم در دنيا مالى انبوه و بسيار. روايت است که ابو الاشدين رشوه به مردم دادى تا پيغمبر را اذيت کنند. گويند صدور اين قول از او در دنيا بوده که از روى افتخار به اصحاب خود مىگفت من مال بسيار در عداوت پيغمبر انفاق نمودم «1». بنا به قولى مراد به اين انسان، عمرو بن عبد ود است، در حينى که حضرت امير المؤمنين عليه السّلام روز خندق اسلام بر او عرضه داشت و او ابا نمود و آن حضرت او را به قتل رسانيد. مراد کثرت انفاق او است در جاهليت به ريا که آن را از مفاخر مىدانستند. به هر تقدير حق تعالى انکار او فرمايد.