تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
أَ يَحْسَبُ أَنْ لَمْ يَرَهُ أَحَدٌ «7»
أَ يَحْسَبُ: آيا گمان مى‌کند اين شخص معاند، أَنْ لَمْ يَرَهُ أَحَدٌ: آنکه
«1» تفسير منهج الصادقين (چ سوم اسلاميه) ج 10 ص 250.
جلد 14 - صفحه 216
نديده است او را هيچ کس، (استفهام انکارى يعنى) گمان مى‌کند کسى او را نديده؟ چنين نيست، خداى او را ديده و نيّت او را دانسته و بر آن قصد که انفاق نموده مجازات خواهد داد، و از او مطالبه خواهد کرد که مال را از کجا آورده و در کجا خرج نمودى؟ چنانچه از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام مروى است که حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود: لا تزول قدما عبد يوم القيمة حتّى يسئل عن اربع: عن عمره فيما افناه و شبابه فيما ابلاه و عن ماله من اين اکتسبه و فيما انفقه و عن حبّنا اهل البيت: فرمود: قدم برندارد بنده روز قيامت تا آنکه سؤال مى‌شود از چهار چيز:
1- از عمر او در چه چيز فانى کرده.
2- از جوانى او در چيز کهنه کرده آن را.
3- از مال او که از کجا بدست آوردى و در چه چيز صرف نمودى.
4- از دوستى ما اهل بيت (عليهم السّلام) «1»