اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
يَقُولُ أَهلَکتُ مالاً لُبَداً «6»
ميگويد من مصرف کردم و از بين بردم مال زيادي. صرف مال اگر در حرام باشد يا براي ظلم بانبياء و ائمه و مؤمنين مثل مشرکين در حرب با پيغمبر و يزيد در قتل ابي عبد اللّه و اشباه اينها که هر درهم او باعث عذاب شديد است، و مثل امروز که صرف سينما و آلات ساز و آواز و قمار و آرايش خانمها و اشباه اينها که واي بحال آنها و اگر مصرف صدقات و خيرات و حج و زيارات شده اگر از حرام تحصيل شده که تحصيل و صرفش هر دو معصيت است، و اگر از حلال تحصيل کرده چون ايمان نداشته باطل و عاطل است چون ايمان شرط صحت کل عبادات است ماليه باشد يا بدنيه و اگر دروغ ميگويد و صرف نکرده خيال ميکند که خدا نميداند و فرداي قيامت بر تمام اهل محشر معلوم نميشود که ميفرمايد: