اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
أَ يَحسَبُ أَن لَن يَقدِرَ عَلَيهِ أَحَدٌ «5»
آيا گمان ميکند که احدي بر او قدرت ندارد. هر چه بخواهد ظلم و فسق و
جلد 18 - صفحه 119
فجور و تعدي و تجاوز کند ميتواند و احدي قدرت بر دفع او و جلوگيري او ندارد و غافل از اينکه يک پشه نمرود را هلاک کرد، ابابيل قوم ابرهه را هلاک کرد، قوم نوح هود صالح لوط چه شدند فرعونيان قارون و اشباه آنها بيک صيحه يک زلزله يک مرض يک بلاء چه ميشود و تعجب است که مشاهده ميکنيم و بيدار نميشويم. النّاس نيام فاذا ماتوا انتبهوا. بمالت مناز که شبي است و بجانت مناز که تبي است با اينکه اينکه بلاهاي دنيوي در جنب بليات آخرت بسيار کوچک و حقير است چنانچه در دعاي کميل ميگويي:
(انت تعلم ضعفي عن قليل من بلاء الدنيا و عقوباتها و ما يجري فيها من المکاره علي اهلها علي ان ذلک بلاء و مکروه قليل مکثه يسير بقائه قصير مدته فکيف احتمالي لبلاء الاخرة و جليل وقوع المکاره فيها و هو بلاء تطول مدته و يدوم مقامه و لا يخفف عن أهله لانه لا يکون الا عن غضبک و انتقامک و سخطک و هذا ما لا تقوم السموات و الارض يا سيدي فکيف بي و انا عبدک الضعيف الذليل الحقير المسکين المستکين).