تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) ثُمَّ کانَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ تَواصَوْا بِالصَّبْرِ وَ تَواصَوْا بِالْمَرْحَمَةِ «17» ثُمَّ کانَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا: (عطف بر سابق) يعنى اقتحام عقبه نکرد آن انسان جاحد معاند، پس بوده باشد از آنان که ايمان آورده‌اند به خدا و رسول، وَ تَواصَوْا بِالصَّبْرِ: و وصيت کردند يکديگر را به بردبارى بر طاعت، يا از معصيت، يا در نصرت دين الهى بر انواع مشقّت، يا مطلق محن که به آن مبتلا مى‌شوند، وَ تَواصَوْا بِالْمَرْحَمَةِ: و وصيت نموده‌اند يکديگر را به بخشايش و مهربانى به بندگان خدا، خصوصا بر محتاجين و اقربا، يا به موجبات رحمت الهى که آن به جا آوردن طاعات و اجتناب از محرّمات است.