اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ تَأکُلُونَ التُّراثَ أَکلاً لَمًّا «19»
و ميخوريد ميراث ايتام را خوردن تام. يعني بتمامه چنانچه در جاي ديگر ميفرمايد: وَ آتُوا اليَتامي أَموالَهُم وَ لا تَتَبَدَّلُوا الخَبِيثَ بِالطَّيِّبِ وَ لا تَأکُلُوا أَموالَهُم إِلي أَموالِکُم إِنَّهُ کانَ حُوباً کَبِيراً نساء آيه 3. و حوب گناه بزرگي است، و نيز ميفرمايد:
فَإِن آنَستُم مِنهُم رُشداً فَادفَعُوا إِلَيهِم أَموالَهُم وَ لا تَأکُلُوها إِسرافاً ... الايه نساء آيه 6. و نيز ميفرمايد: إِنَّ الَّذِينَ يَأکُلُونَ أَموالَ اليَتامي ظُلماً إِنَّما يَأکُلُونَ فِي بُطُونِهِم ناراً وَ سَيَصلَونَ سَعِيراً نساء آيه 10.
و بالجمله در باب ميراث بايد از روي عدل سهم صغار را مجزي کنند آنهم از بهترين اموال متوفي و بدست قيم صغار سپرده شود چه قيم که خود متوفي تعيين کرده يا حاکم شرع معين کند بلکه ناظر هم براي قيم تعيين کنند و قيم هم حق هيچگونه تصرف در آنها ندارد مگر مصارف خود صغار، و اگر براي قيم هم سهمي معين شده و الا اگر غني است بايد تعفف کند و اگر فقير است بمقدار زحمت که براي صغار ميکشد بردارد که ميفرمايد: وَ مَن کانَ غَنِيًّا فَليَستَعفِف وَ مَن کانَ فَقِيراً فَليَأکُل بِالمَعرُوفِ نساء آيه 6.