اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
أَ فَلا يَنظُرُونَ إِلَي الإِبِلِ کَيفَ خُلِقَت «17»
ذکر خصوص ابل براي فوائدي است که در او هست. من جمله شير شتر که در مطلق انعام ميفرمايد: وَ إِنَّ لَکُم فِي الأَنعامِ لَعِبرَةً نُسقِيکُم مِمّا فِي بُطُونِهِ مِن بَينِ فَرثٍ وَ دَمٍ لَبَناً خالِصاً سائِغاً لِلشّارِبِينَ نحل آيه 66. و من جمله خداوند با اينکه عظمت شتر چنان مسخر بندگان کرده که يک بچه اگر مهار او را بگيرد و برود او را متابعت ميکند حتي نقل کردند اگر چه صدق و کذب او را نميدانم: آنکه يک موش فاره مهار او را گرفت و رفت او دنبال او رفت تا موش رفت در سوراخش اينکه شتر پوز خود را درب سوراخ گذاشت.
و من جمله اينکه ساير مراکب ايستاده بايد سوار شد يا بار بر آنها بار کرد و شتر نشسته بر او بار ميکنند يا سوار ميشوند پس از آن برميخيزد.
جلد 18 - صفحه 98
و من جمله فوائدي که از پوست آن و پشم آن و لحم آن و ساير اجزائش برداشت ميکنند. و من جمله اينکه در خوراک بسيار قانع است بهسته خرما و خار بيابان قناعت ميکند لذا ميفرمايد:
أَ فَلا يَنظُرُونَ إِلَي الإِبِلِ کَيفَ خُلِقَت خداوند قادر است بر اينکه نعمتهاي بهشت و بر اينکه عذابهاي جهنم که بيان فرمود در آيات قبل.