تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَذَکِّرْ إِنَّما أَنْتَ مُذَکِّرٌ «21»
فَذَکِّرْ: پس تذکّر نما و موعظه و پند گوى اى پيغمبر ايشان را، و اگر از روى عناد نظر در دلايل مذکوره نکنند و متذکّر نشوند تا هدايت يابند بر قدرت ما بر بعث و نشور، الحاح منما در اين باب و مشقت به نفس خود راه مده و مغموم و محزون مشو. زيرا که بر تو همين تبليغ و تذکر است، چنانچه فرمايد: إِنَّما أَنْتَ مُذَکِّرٌ: جز اين نيست که تو را لازم است رساندن و پند دادن فقط.