تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
لَسْتَ عَلَيْهِمْ بِمُصَيْطِرٍ «22»
لَسْتَ عَلَيْهِمْ: نيستى بر ايشان، بِمُصَيْطِرٍ: متسلّط تا اجبار کنى ايشان را به ايمان. نظير اين است «ما انت عليهم بجبّار» «1» زيرا ايمان به اختيار و با
«1» سوره ق آيه 45.
جلد 14 - صفحه 181
اجبار منافات دارد، و ثواب و عقاب مترتّب بر تکليف، و لازمه آن اختيار بندگان است در ردّ و قبول. نزد بعضى اين آيه منسوخ است به آية القتال، لکن اصحّ آنکه در اين نسخ نيست. زيرا جهاد اکراه قلوب نيست تا ناسخ باشد و معنى آيه آنکه:
اى پيغمبر! تو همين مبعوث هستى بر تذکّر و تبليغ و از ترک قبول ايشان اثمى و حرجى بر تو لازم نمى‌آيد.