تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) تُسْقى‌ مِنْ عَيْنٍ آنِيَةٍ «5» تُسْقى‌: آشاميده شوند، يعنى بعد از آنکه عطش ايشان به نهايت رسيده باشد. بياشامانند ايشان را، مِنْ عَيْنٍ آنِيَةٍ: از آب چشمه‌اى که به غايت گرمى رسيده. در کفاية الموحّدين- آنيه چشمه‌اى است در جهنم که از براى او، انين و ضجّه [اى‌] است از شدت حرارت، و حضرت باقر عليه السّلام فرمايد: اشتعال آتش جهنم از اين چشمه است. و فرمود: کلّ اودية النّار تنام و تلک العين نار لا تنام من حرّها: هر گودال آتشى، خاموشى دارد و اين چشمه آتش، خاموشى ندارد حرارت آن‌ «1».