تفسیر نور (محسن قرائتی)
سَبِّحِ اسْمَ رَبِّکَ الْأَعْلَى «1» الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّى «2» وَ الَّذِي قَدَّرَ فَهَدى «3» وَ الَّذِي أَخْرَجَ الْمَرْعى «4» فَجَعَلَهُ غُثاءً أَحْوى «5»
«1» نام پروردگار بلندمرتبه‌ات را به پاکى ياد کن. «2» همان که آفريد و سامان بخشيد. «3» و آنکه (هر چيز را) اندازه‌اى نهاد و هدايت کرد.
«4» آنکه (گياه) چراگاه را رويانيد. «5» و سرانجام آن را خشک و تيره کرد.