اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَجَعَلَه‌ُ غُثاءً أَحوي «5»
پس قرار داد او را خشک و رنگ ديگري باو داد سياه زرد و غير اينها. نظر به اينکه اينکه گياهها در فصل بهار روئيده ميشود و انسان و حيوانات هم در فصل تابستان و خريف و زمستان احتياج شديد بارزاق دارند خداوند اينها را خشک ميکند و بثمر ميرساند که بتوان آنها را نگاهداري کرد، بسا چندين سال که اگر يک سالي قحطي پيش آمد اينها بي‌روزي نمانند بعينه مصداق آن خواب ملک بود و تعبير حضرت يوسف که فرمود: قال‌َ تَزرَعُون‌َ سَبع‌َ سِنِين‌َ دَأَباً فَما حَصَدتُم فَذَرُوه‌ُ فِي سُنبُلِه‌ِ إِلّا قَلِيلًا مِمّا تَأکُلُون‌َ ثُم‌َّ يَأتِي مِن بَعدِ ذلِک‌َ سَبع‌ٌ شِدادٌ يَأکُلن‌َ ما قَدَّمتُم لَهُن‌َّ إِلّا قَلِيلًا مِمّا تُحصِنُون‌َ ثُم‌َّ يَأتِي مِن بَعدِ ذلِک‌َ عام‌ٌ فِيه‌ِ يُغاث‌ُ النّاس‌ُ وَ فِيه‌ِ يَعصِرُون‌َ يوسف آيه 47 الي 49.