اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
سَنُقرِئُک‌َ فَلا تَنسي «6»
زود باشد که ما قرآن را پس از وحي قرائت کنيم که شما قرائت کني بر امت و فراموش نفرمايي. اينکه آيه شريفه از مشکلات آيات است و مفسرين تفسيراتي کردند که مناسب با مقام حضرت رسالت نيست و ما صرف نظر ميکنيم و آنچه بنظر ميآيد تذکر ميدهيم نظر باين که عقيده مذهب شيعه است که انبياء و ائمه اطهار معصوم بودند هم از معاصي و هم از خطا و نسيان و سهو و اشتباه و شک و شبهه و بالاخص حضرت رسالت در همان عالم نورانيت افاضه تمام علوم باو شد و اول مرتبه نزول قرآن در همان عالم بنور مقدس او بود پيغمبر ميدانست و چون مبعوث برسالت شد از آن لطف و عنايتي که نسبت بقوم داشت که اينها را هدايت فرمايد و بر آنها قرآن را تلاوت کند و چون آنها هنوز استعداد و قابليت تحمل نداشتند آيه شريفه نازل شد: وَ لا تَعجَل بِالقُرآن‌ِ مِن قَبل‌ِ أَن يُقضي إِلَيک‌َ وَحيُه‌ُ طه آيه 114، اينکه آيه شريفه هم اشاره باين است که زود باشد که ما دستور قرائت قرآن را بشما بدهيم که بر امت تلاوت فرمايي و چون مقام عصمت
جلد 18 - صفحه 86
بشما عنايت کرده‌ايم البته شما فراموش نميکني چنانچه مفاد آيه شريفه تطهير است:
إِنَّما يُرِيدُ اللّه‌ُ لِيُذهِب‌َ عَنکُم‌ُ الرِّجس‌َ أَهل‌َ البَيت‌ِ وَ يُطَهِّرَکُم تَطهِيراً احزاب آيه 33.