1- انبيا، مرجع و پاسخ‌گوى سؤالات مردم هستند. «يَسْئَلُونَکَ عَنِ الْمَحِيضِ»
2- در سؤال کردن، حيا بى‌معنا است. «يَسْئَلُونَکَ عَنِ الْمَحِيضِ»
3- بيان دليل و فلسفه احکام، در پذيرش آن مؤثر است. در اين آيه ابتدا دليل حرمت مقاربت را بيان فرموده و سپس دستور به عدم نزديکى مى‌دهد. «هو
«1». وسائل، ج 2، ص 568. تفسير نورالثقلين، ج 1، ص 178.
جلد 1 - صفحه 349
أَذىً فَاعْتَزِلُوا النِّساءَ»
4- احکام الهى بر اساس حفظ مصالح ودفع مفاسد مى‌باشد. «هُوَ أَذىً فَاعْتَزِلُوا النِّساءَ فِي الْمَحِيضِ»
5- قاعدگى، دوره‌اى سخت براى زن است. «هُوَ أَذىً»
6- نزديکى با همسر هم حدّ ومرزى دارد. «فَاعْتَزِلُوا النِّساءَ فِي الْمَحِيضِ»
7- همسر بايد مراعات همسر را بکند. اکنون که او در ناراحتى است، شما کام‌گيرى نکنيد. «فَاعْتَزِلُوا النِّساءَ فِي الْمَحِيضِ»
8- آميزش جنسى بايد همراه با رعايت بهداشت باشد. «حَتَّى يَطْهُرْنَ»
9- در آميزش با همسر، بايد احکام الهى مراعات شود. «فَإِذا تَطَهَّرْنَ فَأْتُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ أَمَرَکُمُ اللَّهُ»
10- توبه و برگشت از لغزش، راه محبوبيّت نزد خداوند است. «يُحِبُّ التَّوَّابِينَ»
11- علاقه و محبّت خود را نسبت به نادمان و توبه‌کنندگان اظهار کنيم. «إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ»