1- مسلمانان، حقّ پيوند خانوادگى با کفّار را ندارند. «وَ لا تَنْکِحُوا»
2- در انتخاب همسر، ايمان اصالت دارد و ازدواج با کفّار ممنوع است. «وَ لَأَمَةٌ مُؤْمِنَةٌ خَيْرٌ»
3- در ازدواج، فريب جمال، ثروت و موقعيّت ديگران را نخوريد. «وَ لَوْ أَعْجَبَتْکُمْ ... وَ لَوْ أَعْجَبَکُمْ»
4- مقام و مال و جمال، جاى ايمان را پر نمىکند. «وَ لَوْ أَعْجَبَکُمْ»
5- به ضعيفان و محرومان با ايمان بهاداده و با آنان ازدواج کنيد. «لَأَمَةٌ مُؤْمِنَةٌ ... لَعَبْدٌ مُؤْمِنٌ خَيْرٌ»
6- غرائز بايد در مسير مکتب کنترل شود. «حَتَّى يُؤْمِنَّ ... حَتَّى يُؤْمِنُوا»
7- ايمان مايهى ارزش است، گرچه در بنده و کنيز باشد وشرک رمز سقوط است، گرچه در حر و آزاد باشد. «لَأَمَةٌ مُؤْمِنَةٌ خَيْرٌ مِنْ مُشْرِکَةٍ»
8- پدر، حقّ ولايت بر ازدواج دخترش دارد. در مسئله داماد گرفتن، به پدر خطاب مىکند که دختر خود را به مشرکان ندهيد. «لا تَنْکِحُوا»
9- اوّل ايمان، بعد ازدواج. فکر نکنيد شايد بعد از ازدواج ايمان بياورند. «حَتَّى يُؤْمِنَّ ... حَتَّى يُؤْمِنُوا»
10- از نفوذ عوامل مشرک در تاروپود زندگى مسلمانان، جلوگيرى کنيد و توجّه به خطرات مختلف اين نوع ازدواجها داشته باشيد. «أُولئِکَ يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ»
11- همسر مشرک، زمينه ساز جهنّم است. «يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ»
جلد 1 - صفحه 347
12- عمل به دستورات الهى، راه رسيدن به بهشت است. «وَ اللَّهُ يَدْعُوا إِلَى الْجَنَّةِ»
13- مغفرت، با توفيق و اذن الهى است. بر خلاف مسيحيّت که آمرزش را بدست بزرگان خود مىدانند. «وَ الْمَغْفِرَةِ بِإِذْنِهِ»
14- انسان، واقعيات را به طور فطرى در مىيابد. بيان احکام فقط براى يادآورى است. «لَعَلَّهُمْ يَتَذَکَّرُونَ»