نکته‌های تفسیر نور

حضرت موسى براى موفقيّت در انجام تبليغ، دو چيز از خدا خواست، يکى سعه‌صدر ويکى آسان شدن امر رسالت: «رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي وَ يَسِّرْ لِي أَمْرِي» «1» خداوند اين دو امر را بدون درخواست، به پيامبر اسلام عطا فرمود. چنانکه درباره سعه‌صدر فرمود: «أَ لَمْ نَشْرَحْ لَکَ صَدْرَکَ» «2» و درباره آسان شدن امر دعوت در اين آيه مى‌فرمايد: «وَ نُيَسِّرُکَ لِلْيُسْرى‌». «3» مراد از «نُيَسِّرُکَ» آن است که اى پيامبر! نفس شريف تو را با خلق عظيم و سعه صدر و صفا و سادگى، چنان مهيّا مى‌کنيم که بتواند وظيفه رسالت را به آسانى و به بهترين طريق انجام دهد. کارى مى‌کنيم که تو خود راه آسان را انتخاب کنى که همان راه فطرت است. «4» شرائط تذکّر و موعظه: الف: شرط موعظه، آمادگى واعظ است. نُيَسِّرُکَ‌ ... فَذَکِّرْ ب: تذکّر و موعظه بايد بر اساس قرآن باشد. سَنُقْرِئُکَ‌ ... فَذَکِّرْ ج: واعظ بايد خود اهل غفلت و نسيان نباشد. فَلا تَنْسى‌ ... فَذَکِّرْ د: واعظى موفق است که به امدادهاى الهى اميدوار باشد. سَنُقْرِئُکَ‌ ... نُيَسِّرُکَ‌ ... فَذَکِّرْ «1». طه، 25- 26. «2». شرح، 1. «3». تفسير الميزان. «4». تفسير الميزان. جلد 10 - صفحه 454