«سَنُقْرِئُکَ» از ريشه «قرء» و باب افعال است. «اقراء» در لغت يعنى آنکه قارى بخواند و استاد گوش بدهد و غلطهاى او را تصحيح کند، امّا در مورد پيامبر گرامى اسلام، «اقراء» يعنى ما قدرتى به تو مىدهيم که قرآن را بدون کم و کاست و درست بخوانى و آنچه را به تو نازل شده، فراموش نکنى. «1» «سَنُقْرِئُکَ فَلا تَنْسى»
«1». تفسير الميزان.
جلد 10 - صفحه 452
جمله «إِلَّا ما شاءَ اللَّهُ» استثنايى است که به منظور بيان قدرت مطلقه الهى آمده است تا بفهماند که خداوند قادر است حتّى بعد از دادن اين قدرت، مىتواند پيامبر را گرفتار فراموشى کند. (چنانکه درباره بهشتيان مىفرمايد: بهشت براى آنان جاودانه است و عطاى خداوند نسبت به آنان قطع و گسسته نمىشود، ولى باز هم ميان کلمه «خالِدِينَ» و «عَطاءً غَيْرَ مَجْذُوذٍ» مىفرمايد: «إِلَّا ما شاءَ رَبُّکَ» «1» مگر اينکه پروردگارت بخواهد آنان را از بهشت بيرون و لطفش را قطع کند و اين بخاطر آن است که بگويد دست خدا بسته نيست.)