تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ ذَکَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّى «15»
وَ ذَکَرَ اسْمَ رَبِّهِ: و ياد کرد نام پروردگار خود را به دل و زبان، فَصَلَّى:
پس نماز گزارد.
بيان- در تفسير اين آيه وجوهى است:
«1» نهج البلاغه صبحى صالح، رساله 27 ص 384 و ترجمه فيض الاسلام ص 887. و نيز بحار الانوار ج 7 ص 104- 103 روايت 16.
جلد 14 - صفحه 163
1- رستگار شد کسى که طهارت نمود و تکبير احرام گفت. پس با اين تکبير نماز پنجگانه را بگزارد. چه نماز بدون آن منعقد نمى‌شود.
2- ذکر خدا کرد در راه مسجد. پس نماز کرد در مسجد و باطن خود را از خبث کفر پاک کرد.
3- از جابر بن عبد اللّه انصارى مروى است که تفسير اين آيه را از حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم پرسيدم، فرمود: معنى آن است که رستگار شد هر که نفس خود را از خبث کفر پاک و به شهادتين عدلين اقرار کرد، پس بر پنج نماز يوميه محافظت نمود. «1» 4- از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام مروى است فرمود: مراد از تزکّى، صدقه دادن به زکوة فطر است و باک ندارم اينکه نيابم در کتاب خود غير اين آيه را «قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَکَّى» يعنى کسى که زکوة فطر را داد و متوجه به مصلّى شد و نماز عيد را گزارد. «2» 5- مراد به ذکر، افتتاح نماز است به «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ» و مراد بصلاة، نماز يوميّه است.