تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) إِنَّهُ عَلى‌ رَجْعِهِ لَقادِرٌ «8» إِنَّهُ عَلى‌ رَجْعِهِ‌: به درستى که خداى که آفريننده انسان است از نطفه، بر باز گردانيدن او، يعنى بر اعاده او در روز قيامت و بعث براى جزاى اعمال، لَقادِرٌ: هر آينه تواناست. تنبيه- برهان اثبات وقوع حشر را خداى تعالى در اين آيه بيان فرمايد. بدين تقرير که بايد البتّه انسان تأمّل نمايد در خلقت اوليه که از چه چيز خلق شده. معلوم است که قادر متعال از قطره آب جهنده که منى باشد او را آفريده و به اين هيئت خاص در آورده، پس همان ذات يگانه خالق البتّه قادر است بر آنکه او را اعاده فرمايد در قيامت. چنانچه وقتى در مقام انکار گفتند: «من يعيدنا»: کيست که ما را زنده نمايد بعد از مرگ؟ در جواب فرمود: «قُلِ الَّذِي فَطَرَکُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ». «1» بگو آن کسى که شما را در اول مرتبه از نطفه بيافريد و آن را جان داد، البته قادر خواهد بود که استخوان‌هاى پوسيده را زنده سازد، بلکه بعث اسهل‌ «1» سوره اسراء آيه 51. جلد 14 - صفحه 148 است از ايجاد مرتبه اول.