اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَما لَه‌ُ مِن قُوَّةٍ وَ لا ناصِرٍ «10»
پس در آن روز نه خود قوت دارد که دفع عذاب از خود کند و نه کسي را دارد که او را ياري کند. اما اينکه:
فَما لَه‌ُ مِن قُوَّةٍ براي اينکه است که ملائکه عذاب او را در سلاسل و اغلال ميکشند و پرتاب در جهنم ميکنند که خطاب ميرسد بملائکه عذاب: خُذُوه‌ُ فَاعتِلُوه‌ُ إِلي سَواءِ
جلد 18 - صفحه 79
الجَحِيم‌ِ ثُم‌َّ صُبُّوا فَوق‌َ رَأسِه‌ِ مِن عَذاب‌ِ الحَمِيم‌ِ دخان آيه 47 و 48. بگيريد او را و بکشيد بسوي جحيم پس بريزيد بر فرق او آب جوشيده، و ميفرمايد نيز: خُذُوه‌ُ فَغُلُّوه‌ُ ثُم‌َّ الجَحِيم‌َ صَلُّوه‌ُ ثُم‌َّ فِي سِلسِلَةٍ ذَرعُها سَبعُون‌َ ذِراعاً فَاسلُکُوه‌ُ الحاقه آيه 30 الي 32- و اما:
(وَ لا ناصِرٍ) براي اينکه است که ميفرمايد: يَوم‌َ يَفِرُّ المَرءُ مِن أَخِيه‌ِ وَ أُمِّه‌ِ وَ أَبِيه‌ِ وَ صاحِبَتِه‌ِ وَ بَنِيه‌ِ لِکُل‌ِّ امرِئ‌ٍ مِنهُم يَومَئِذٍ شَأن‌ٌ يُغنِيه‌ِ عبس آيه 33 الي 37. تفسيرش گذشت.