اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ هُم عَلي ما يَفعَلُونَ بِالمُؤمِنِينَ شُهُودٌ «7»
اينکه اصحاب اخدود که اطراف نشسته بودند تماشا ميکردند آنچه را که با مؤمنين ميکردند خشنود و خرم بودند.
جلد 18 - صفحه 62
اشکال: چرا مؤمنين تقيه نکردند با اينکه تقيه در شريعت واجب است بالاخص براي حفظ نفس چنانچه از حضرت صادق (ع) است فرمود:
التقية ديني و دين آبائي
و آيه شريفه در شأن عمار که پدر و مادرش تقيه نکردند مشرکين آنها را کشتند و او تقيه کرد او را رها کردند سپس آمد خدمت پيغمبر مضطربانه و گفت من کافر شدم آيه نازل شد: مَن کَفَرَ بِاللّهِ مِن بَعدِ إِيمانِهِ إِلّا مَن أُکرِهَ وَ قَلبُهُ مُطمَئِنٌّ بِالإِيمانِ ... الايه نحل آيه 106.
جواب: وجوب تقيه براي حفظ اسلام و مسلمين است در جايي که بتقيه حفظ ميشود واجب است و اما اگر بتقيه اسلام و مسلمين از بين ميرود حرام است تقيه و لو او را قطعه قطعه کنند، و از اينکه بيان دفع يک شبهه هم ميشود که بعض جهال اعتراض ميکنند که چرا حضرت ابي عبد اللّه الحسين (ع) مثل برادرش حضرت مجتبي (ع) صلح نکرد و جان خود و اهل بيت خود را و اصحابش را حفظ کند.
جواب اينکه: حضرت مجتبي اگر صلح نکرده بود معاويه بکلي اساس اسلام را برچيده بود و تمام شيعيان امير المؤمنين را ميکشت چنانچه خود حضرت فرمود که اگر من نظري بگيرم که جان شما محفوظ شود بايد اطاعت کنيد ولي ابي عبد اللّه (ع) اگر تسليم شده بود يزيد بکلي دين اسلام را برچيده بود و از ابي عبد اللّه صلح نميخواستند بلکه برود تحت حکم يزيد و إبن زياد و معلوم بود که حکم آنها اينکه است که گردنشان را بزنند لذا در خبر دارد:
لولا صلح الحسن و حرب الحسين لاندرس الدين.
سؤال: چرا ميثم تمّار تقيه نکرد!
جواب: اينکه إبن زياد ملعون در مقام مذمت امير المؤمنين بود و نسبتهايي ميداد ميثم خواست فضائل امير المؤمنين را حتي بر سردار بر تمام بيان کند و کفر و خبائث إبن زياد و يزيد را گوشزد مردم کند.
تنبيه: امروز هم جماعتي پيدا شده و ميانه مردم افتاده که اساس تشيع را خراب کنند و سنيگري را رواج دهند تکليف شيعه بالاخص دانشمندان آنها اينکه
جلد 18 - صفحه 63
است که قلما و قدما و لسانا بقدر توانايي خود در دفع آنها بکوشند.