پیام‌های تفسیر نور

1- اصحاب اخدود و همه شکنجه‌گران تاريخ، مورد قهر الهى هستند. الَّذِينَ فَتَنُوا الْمُؤْمِنِينَ‌ ... 2- زنان با ايمان در کنار مردان، آزار و شکنجه‌ها را به جان مى‌خريدند. «فَتَنُوا الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ» «1». تفسير نمونه. «2». ذاريات، 13 و 14. جلد 10 - صفحه 437 3- در دفاع از مظلوم، تفاوتى ميان زن و مرد نيست. فَتَنُوا الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ‌ ... 4- راه توبه همواره باز است و براى هيچ کس بن‌بست وجود ندارد و لذا يأس از رحمت خدا ممنوع است. (آرى، خداوند حتّى شکنجه‌گرانى که مؤمنان را مى‌سوزاندند، دعوت به توبه کرده است.) فَتَنُوا ... ثُمَّ لَمْ يَتُوبُوا 5- خداوند توبه‌پذير است، گرچه مدّتى طول کشيده باشد. «ثُمَّ» 6- کيفر سوزاندن، سوزاندن است. «النَّارِ ذاتِ الْوَقُودِ- عَذابُ الْحَرِيقِ» 7- بشارت و انذار بايد همراه يکديگر باشد. عَذابُ الْحَرِيقِ‌ ... جَنَّاتٌ تَجْرِي‌ ... 8- بهترين لذّت‌ها، لذّت بردن از طبيعت است. جَنَّاتٌ‌ ... الْأَنْهارُ 9- براى کفّار شکنجه‌گر دو عذاب است: عذاب کفر و عذاب شکنجه. «فَلَهُمْ عَذابُ جَهَنَّمَ وَ لَهُمْ عَذابُ الْحَرِيقِ» 10- دنيا زودگذر است. هم کاميابى‌هاى ستمگران گذراست و هم سختى‌هاى مؤمنان. به فکر آخرت باشيد که عذاب دوزخيان بى پايان و پاداش بهشتيان، جاودان است. فَتَنُوا الْمُؤْمِنِينَ‌ ... لَهُمْ عَذابُ الْحَرِيقِ‌- الَّذِينَ آمَنُوا ... لَهُمْ جَنَّاتٌ‌