اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِنَّه‌ُ هُوَ يُبدِئ‌ُ وَ يُعِيدُ «13»
اينکه آيه را دو نحوه تفسير کردند يک نحوه (انه هو يبدي) بالعذاب في الدنيا ببليات مهلکه مثل غرق و باد و صيحه و صاعقه و خسف و امطار حجاره که در امم ماضيه بوده و مثل تصادفات و امراض مهلکه جديده و گرفتار ظلمه و پريشاني حال و سختي روزگار که در اينکه امت جريان دارد هر روز و هر شب، و (يعيد) بعذاب آن عالم از حين موت الي يوم القيامة و خلود در عذاب، نحوه دوم:
(انه هو يبدي) در خلق و ايجاد از کتم عدم بعرصه وجود آورنده او است با سه تأکيد جمله اسميه ان تأکيد تکرار کلمه هو که خالق و موجد و مبدي‌ء او است و بس:
يا أَيُّهَا النّاس‌ُ اذکُرُوا نِعمَت‌َ اللّه‌ِ عَلَيکُم هَل مِن خالِق‌ٍ غَيرُ اللّه‌ِ يَرزُقُکُم مِن‌َ السَّماءِ وَ الأَرض‌ِ لا إِله‌َ إِلّا هُوَ فَأَنّي تُؤفَکُون‌َ فاطر آيه 3، يا أَيُّهَا النّاس‌ُ ضُرِب‌َ مَثَل‌ٌ فَاستَمِعُوا لَه‌ُ إِن‌َّ الَّذِين‌َ تَدعُون‌َ مِن دُون‌ِ اللّه‌ِ لَن يَخلُقُوا ذُباباً وَ لَوِ اجتَمَعُوا لَه‌ُ وَ إِن يَسلُبهُم‌ُ الذُّباب‌ُ شَيئاً لا يَستَنقِذُوه‌ُ مِنه‌ُ ضَعُف‌َ الطّالِب‌ُ وَ المَطلُوب‌ُ حج آيه 73، و گذشت در باب توحيد افعالي که اختصاص باو دارد خلق رزق، اماته احياء، غني فقر، عزت ذلت، صحت مرض ده صفت است که در تحت قدرت او است.
(و يعيد) فرداي قيامت تمام خلق اولين و آخرين جن و انس و ملک بلکه حيوانات و وحوش زنده ميشوند و مبعوث ميگردند.