پیام‌های تفسیر نور

1- ابتدا شنونده را تشنه کنيم، سپس سخن خود را بگوييم. «هَلْ أَتاکَ حَدِيثُ الْجُنُودِ» 2- بايد از تاريخ گذشتگان آگاه بود و از برخورد خداوند با آنان عبرت گرفت. «هَلْ أَتاکَ حَدِيثُ الْجُنُودِ فِرْعَوْنَ وَ ثَمُودَ» 3- مجهّزترين سپاه و لشکرها در برابر قهر او ناچيزند. «الْجُنُودِ فِرْعَوْنَ وَ ثَمُودَ» 4- کافران، در تکذيب قرآن و وعده‌هاى آن اصرار و پافشارى دارند. «بَلِ الَّذِينَ کَفَرُوا فِي تَکْذِيبٍ» 5- ستمگران از مدار قدرت الهى خارج نيستند و هيچ راه گريزى ندارند، ولى خودشان نمى‌فهمند. «وَ اللَّهُ مِنْ وَرائِهِمْ مُحِيطٌ» (کلمه‌ «وَرائِهِمْ» نشانه غفلت آنان از علم و قدرت خداست.) 6- هم خداوند، صاحب مجد و عظمت است و هم قرآن او. ذُو الْعَرْشِ الْمَجِيدُ ... بَلْ هُوَ قُرْآنٌ مَجِيدٌ 7- لوحى که قرآن بر آن ثبت شده، براى ما ناشناخته است، گرچه در نزد خداوند محفوظ است. «فِي لَوْحٍ مَحْفُوظٍ» 8- قرآن، از هر گونه تهديد و تحريف بيمه است. «قُرْآنٌ مَجِيدٌ فِي لَوْحٍ مَحْفُوظٍ» «والحمد للّه ربّ العالمين» جلد 10 - صفحه 442 سوره طارق‌ اين سوره، هفده آيه دارد و در مکّه نازل شده است. نام سوره برگرفته از آيه اول است و به معناى کوبنده مى‌باشد. محور مطالب اين سوره دو چيز است: يکى هشدار نسبت به معاد و ديگرى نعمت قرآن و جايگاه والاى آن. توجّه دادن انسان به منشأ وجودى‌اش که آبى پست و ناچيز بوده است، زمينه پذيرش قدرت لايزال الهى بر آفرينش دوباره انسان و حضور او در دادگاه رسواگر قيامت را فراهم مى‌آورد و اينها همه برگرفته از وحى صادق آسمان است که مخالفان آن را شوخى مى‌پندارند، در حالى که قطعى و حتمى است و هرچه کافران عليه آن توطئه کنند، به خودشان بازمى‌گردد. جلد 10 - صفحه 443 بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌ به نام خداوند بخشنده مهربان‌