پیام‌های تفسیر نور

1- در آستانه قيامت، آسمان‌هاى استوار و محکم‌ «سَبْعاً شِداداً» «2» شکافته مى‌شوند. «إِذَا السَّماءُ انْشَقَّتْ» 2- هستى گوش به فرمان و تسليم خداوند است. «أَذِنَتْ لِرَبِّها» (اين جمله درباره آسمان و زمين هر دو آمده است.) «1». تفسير درّالمنثور. «2». نبأ، 12. جلد 10 - صفحه 426 3- طبيعت نوعى شعور دارد که فرمان‌پذير خداوند است. «أَذِنَتْ لِرَبِّها» 4- تسليم خدا شدن، تنها تسليم شدنى است که شايسته و سزاوار است. «حُقَّتْ» 5- در آستانه قيامت، زمين چنان دگرگون مى‌شود که تمام ناهموارى‌هاى آن از ميان رفته و سطحى گسترده و هموار مى‌شود. «إِذَا الْأَرْضُ مُدَّتْ»