تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ إِذَا الْأَرْضُ مُدَّتْ «3»
وَ إِذَا الْأَرْضُ مُدَّتْ: و آنگاه که زمين کشيده شود به اين وجه که کوهها و جميع بلندىها را از ميان بردارند و آن را پهن باز کشند که هيچ موضعى از آن پست و بلند نماند که اگر تخم مرغى در مشرق زمين بنهند در مغرب آن را توان ديد و به عکس و همه مواضع آن مستوى شود يا فراخى و گشادگى آن زياده گردد.