تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ اللَّيْلِ وَ ما وَسَقَ «17»
وَ اللَّيْلِ وَ ما وَسَقَ: و سوگند به شب و آنچه جمع کند و فراهم آورد و بپوشد. يعنى به هر چه تاريکى شب آن را جمع کند و فرو پوشد، بعد از آنکه در روز منتشر بوده باشد، از انواع جنبنده‌ها؛ چه در شب هر چيزى که هست به مأواى خود رجوع مى‌کنند.
«1» تفسير ابو الفتوح رازى، (چ اسلاميه)، ج 12، ص 34.
جلد 14 - صفحه 121