اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِنَّه‌ُ کان‌َ فِي أَهلِه‌ِ مَسرُوراً «13»
بدرستي که آن کس بود در دنيا در ميان أهل بيت و رفقا و همقطاران خود مسرور و فرحناک بمعاصي و لهويات و زخارف دنيوي و هواهاي نفساني و بفکر آخرت و بعث و عقوبات معاصي نبود و مشقت عبادات را تحمل نميکرد و خوف از عذاب الهي نداشت حال گرفتار عذاب و هم و غم شده بعکس اهل ايمان که در دنيا خائف بودند و تقواي از معاصي داشتند و مهموم و مغموم بودند که کوتاهي در امر دين نکنند حال مسرور و فرحناک هستند بسعادت و رستگاري و فيوضات الهي.