تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) فَسَوْفَ يَدْعُوا ثُبُوراً «11» فَسَوْفَ يَدْعُوا: پس زود باشد که بخواند، يعنى تمنّا کند، ثُبُوراً، هلاکت را. يا گويد: «وا ثبورا» (کلمه طلب هلاکت است).