تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِنَّهُ ظَنَّ أَنْ لَنْ يَحُورَ «14»
إِنَّهُ ظَنَ: به درستى که او گمان برده بود، أَنْ لَنْ يَحُورَ: اينکه هرگز باز نگردد به خدا، يعنى او را بعث و حشر نباشد.
ابن عبّاس گويد: معنى (يحور) را ندانستم، تا آنکه از اعرابى شنيدم که
جلد 14 - صفحه 120
دخترک خود را گفت: «حورى اى ارجعى» «1».