اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
أَ لا يَظُنُّ أُولئِکَ أَنَّهُم مَبعُوثُونَ «4»
آيا گمان نميکنند اينها که محققا آنها فرداي قيامت مبعوث ميشوند و از آنها مؤاخذه ميکنند. انسان بحکم عقل در جميع امور دنيوي خود از هر چه يقين بضررش
جلد 18 - صفحه 35
دارد يا ظن بضرر يا احتمال ضرر دهد و لو وهم باشد که احتمال ضعيف باشد اجتناب ميکند که دفع ضرر مقطوع و مظنون و محتمل بحکم عقل واجب است چنانچه اگر احتمال حيوان گزنده مثل عقرب و مار در فراشش دهد تا يقين بدفعش پيدا نکند در آن فراش نميرود، يا احتمال قطّاع طريق در راه بدهد يا گرفتار دشمن شود از آن طريق نميرود گيرم يقين بقيامت نداشته باشند و از فرمايشات انبياء و نصوص قرآن يقين پيدا نکنند لا اقل احتمال صدق ميدهند يا مظنه پيدا ميکنند يا احتمال ضعيف بايد اجتناب کنند که ميفرمايد مثل اينکه يقين بخلاف دارد:
أَ لا يَظُنُّ أُولئِکَ أَنَّهُم مَبعُوثُونَ