تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) إِذا تُتْلى‌ عَلَيْهِ آياتُنا قالَ أَساطِيرُ الْأَوَّلِينَ «13» إِذا تُتْلى‌ عَلَيْهِ آياتُنا: هرگاه خوانده شود بر او آيت‌هاى کلام ما از معتقدات و محرمات و فرامين، قالَ أَساطِيرُ الْأَوَّلِينَ‌: گويد از فرط جهل و اعراض از حق که اين افسانه‌هاى پيشينيان است، و هرگاه در جهل و عناد و انکار به اين مرتبه رسيده باشد، آيات الهى و شواهد نقلى به او نفعى نخواهد داشت. چنانچه دلايل عقلى او را فايده و اثرى مترتّب ننمود و حال آنکه برهان مبدء و معاد، فطرى و عقل سليم انکار آن را ننمايد و حضرت سيّد سجاد عليه السّلام در کلمات خود فرمايد: و العجب کلّ العجب لمن انکر النّشاة الاخرى و هو يرى النّشاة الاولى: تعجّب و تمام تعجّب نسبت به کسى است که منکر شود نشأه آخرت را و حال آنکه مى‌بيند نشأه اولى را که دنيا باشد. «1» زيرا ايجاد و اعاده آثار قدرت خداى يگانه است.