اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
کَلاّ بَل ران‌َ عَلي قُلُوبِهِم ما کانُوا يَکسِبُون‌َ «14»
چنين نيست بلکه غلبه کرده بر دلهاي آنها آنچه را که بودند کسب ميکردند.
جلد 18 - صفحه 40
(کلا) يعني چنين نيست که ميگويند قرآن اساطير الاولين است بلکه قرآن:
تَنزِيل‌ُ الکِتاب‌ِ لا رَيب‌َ فِيه‌ِ مِن رَب‌ِّ العالَمِين‌َ سجده آيه 2 تَنزِيل‌ُ الکِتاب‌ِ مِن‌َ اللّه‌ِ العَزِيزِ الحَکِيم‌ِ إِنّا أَنزَلنا إِلَيک‌َ الکِتاب‌َ بِالحَق‌ِّ ... الايه زمر آيه 1 و 2 وَ إِنَّه‌ُ لَتَنزِيل‌ُ رَب‌ِّ العالَمِين‌َ نَزَل‌َ بِه‌ِ الرُّوح‌ُ الأَمِين‌ُ عَلي قَلبِک‌َ لِتَکُون‌َ مِن‌َ المُنذِرِين‌َ شعراء آيه 192 الي 194. و غير اينها از آيات بلکه منشأ تکذيب آنها:
بَل ران‌َ عَلي قُلُوبِهِم ما کانُوا يَکسِبُون‌َ ران بمعني غلبه است، ما کانوا يکسبون فعل معاصي است که در اخبار بسيار داريم که در قلب انسان نکته بيضاء خال سفيدي است که قلب را روشن ميکند مثل خورشيد که صفحه زمين را روشن کرده و چون معصيت کرد يک خال سياه گوشه اينکه خال سفيد احداث ميشود چنانچه بسا گوشه خورشيد بواسطه بعض کرات مثل قمر منکسف ميشود هر چه معاصي زياد شود نور کم ميشود و ظلمت معاصي زياد ميشود که تمام صفحه آن نکته بيضا، سياه ميشود چنانچه در کسوف کلي تمام صفحه خورشيد را ميگيرد عالم ظلماني ميشود اگر اينکه سياهيها بتوبه رد شد از روي آن نقطه بيضاء باز قلب روشن ميشود و اگر متراکم شد و حال توبه پيدا نکرد بلکه سياهي روي سياهي آمد معاصي روي معاصي ديگر
لا يرجي بخير
است. منشأ تکذيب اينکه کفار اينکه است که ميفرمايد: ما کانُوا يَکسِبُون‌َ ديگر قابل هدايت نيستند که در خبر است:
صار قلبه منکوسا.