اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
کَلاّ إِنَّهُم عَن رَبِّهِم يَومَئِذٍ لَمَحجُوبُونَ «15»
مجسمه قائلند که خداي متعال فرداي قيامت ميآيد و بر تخت خود که عرش باشد مينشيند مؤمنين خدا را ميبينند و کفار ممنوع از ديدن هستند و اينکه آيه را شاهد گرفتهاند، و ما ميگوييم: محجوب از رب عدم شمول رحمت و تفضل و عنايت و مثوبات حق است يعني فرداي قيامت بوي رحمت بمشام آنها نخواهد رسيد و لو رحمت الهي وسعت دارد کل شيء را لکن قابليت محل شرط است، سگ را نميبرند پهلوي انبياء نشانند.
بلبل بباغ و جغد بويرانه تاخته || هر کس بقدر همت خود خانه ساخته
جلد 18 - صفحه 41
الجنة دار المتقين و النار دار الفاسقين، در وصف کفار ميفرمايد: وَ لَهُم سُوءُ الدّارِ مؤمن آيه 52. و نيز ميفرمايد: ذلِکَ جَزاءُ أَعداءِ اللّهِ النّارُ لَهُم فِيها دارُ الخُلدِ فصلت آيه 28، و در وصف متقين ميفرمايد: وَ لَنِعمَ دارُ المُتَّقِينَ جَنّاتُ عَدنٍ يَدخُلُونَها تَجرِي مِن تَحتِهَا الأَنهارُ لَهُم فِيها ما يَشاؤُنَ کَذلِکَ يَجزِي اللّهُ المُتَّقِينَ نحل آيه 29 و 30 لذا پس از آنکه محجوب ميشوند از رحمت الهي و مثوبات اخروي، بهمين اندازه کفايت نميشود: