تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) وَ مِزاجُهُ مِنْ تَسْنِيمٍ «27» عَيْناً يَشْرَبُ بِهَا الْمُقَرَّبُونَ «28» چنين نيست، همانا نامه عمل نيکوکاران در جايگاهى بلند است. و تو چه دانى که علّيّين چيست؟ سرنوشتى است رقم خورده و (حتمى). که مقرّبان الهى گواه آنند. همانا نيکوکاران در ناز و نعمت بهشتى‌اند. برتخت‌ها (تکيه زده و) مى‌نگرند. در چهره آنان خرّمى و طراوت نعمت را مى‌شناسى. از شرابى خالص و مُهر و موم شده به آنان نوشانند. مُهر آن از مُشک است و هر کس که اهل مسابقه است، شايسته است که در (رسيدن به اين نعمت‌ها) رقابت ورزد. و مخلوط آن، تسنيم است. چشمه‌اى که مقرّبان (الهى) از آن مى‌نوشند.