تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
عَيْناً يَشْرَبُ بِهَا الْمُقَرَّبُونَ «28»
پس تفسير تسنيم فرمايد:
عَيْناً يَشْرَبُ بِهَا: در حالتى که تسنيم چشمه‌اى است که مى‌آشامند به آن، الْمُقَرَّبُونَ: مقرّبان درگاه سبحانى.
بيان- صاحب انوار از ابن عبّاس و ابن مسعود نقل نموده که چون مقرّبان مشغول به ما سوا نشده‌اند، يعنى محبّت حق را به محبّت غيره نياميخته‌اند، شراب ايشان خالص محض باشد و آنها که محبّت آنها آميخته باشد، شراب ايشان ممزوج باشد «3».