تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ مِزاجُهُ مِنْ تَسْنِيمٍ «27» وَ مِزاجُهُ مِنْ تَسْنِيمٍ‌: و آميختگى رحيق از چشمه تسنيم است. در تبيان از ابن عبّاس مروى است که تسنيم، اسم آبى است که از زير عرش به بهشت مى‌ريزد «1». و آن اشرف اشر به بهشت است. و ابن مهران از ابن عباس پرسيد: تسنيم چيست؟ گفت: آن چيزى است که حق تعالى فرموده: «فَلا تَعْلَمُ نَفْسٌ ما أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ» هيچ نفسى نمى‌داند آنچه پنهان داشته شده براى بهشتيان از چيزى که چشم را روشن سازد «2».