تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
عَلَى الْأَرائِکِ يَنْظُرُونَ (35)
عَلَى الْأَرائِکِ: در حالتى که بر تخت‌ها و حجله‌هاى آراسته به جواهر، يَنْظُرُونَ: مى‌نگرند به آنها در جهنّم که به انواع عذاب و عقاب معذّبند و در سلاسل و اغلال مقيّد.
مراد آنکه مؤمنان در روضه جنان نظر در خوارى و ذلت کفار و منافقان کنند، بعد از آنکه عزّت و شوکت آنها را در دنيا ديده باشند، انواع عذاب ايشان را ببينند، در حالتى که بر تخت‌هاى بهشت به کمال رفاهيّت و خرسندى مانند پادشاهان نشسته باشند، بر ايشان بخندند.
در اخبار وارد شده که درى از بهشت بگشايند و جهنميان را گويند به بهشت درآييد. ايشان به تعجيل تمام به طرف بهشت روان شوند چون بدان در رسند، خزنه فى الحال در را بروى ايشان به‌بندند و ايشان مغموم برگردند به جهنّم و چند بار با آنها اين نوع معامله کنند و مؤمنان از اين حال خندان شوند «1» و
«1» تفسير مجمع البيان (چ 1403) ج 5 ص 457 و منهج الصادقين (چ سوم) ج 10 ص 189.
جلد 14 - صفحه 112
گويند: