تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ إِذَا الْبِحارُ فُجِّرَتْ «3»
وَ إِذَا الْبِحارُ فُجِّرَتْ: و آنگاه که درياها روان گرديده شوند. يعنى حايل از ميان آنها برداشته، همه درياهاى شور و شيرين يکى شوند. يا مراد آنکه زمين همه آب‌هاى خود را فرو برد، پس همه درياها خشک گردد و قطره‌اى آب در آن نماند.